Co warto wiedzieć o diamentach DIAMENTY
Diamenty jubilerskie są zwykle bezbarwne. Rzadko spotykane diamenty wyraźnie zabarwione(brązowe,żółte,różowe,czerwone,niebieskie lub zielone) nazywane są fantazyjnymi. Nazwa "diament" pochodzi od greckiego słowa adamas, czyli niepokonany.Własności fizyczneDiament krystalizuje w postaci sześcianów, ośmiościanów i dwunastościanów;najczęściej jako kamienie jubilerskie szlifowane są ośmiościany. Silny, diamentowy połysk, wysoka dyspersja powodująca wyraźny "ogień", oraz najwyższa wśród minerałów twardość - to cechy dzięki którym diament należy do najcenniejszych kamieni szlachetnych W świetle ultrafioletowym większość diamentów ma niebieskawobiałą fluorescencję, co można wykorzystać w diagnostyce. Diamenty bezbarwne lub żółte, o silnej niebieskiej fluorescencji i najsilniejszej linii absorpcyjnej w fioletowej części widma - to diamenty Cape. U innych promienie ultrafioletowe mogą wzbudzać świecenie zielone lub żółte, a linie absorpcyjne mogą występować w innych częściach widma.WystępowanieZe starożytnych kopalń w okolicach Golkondy w Indiach pochodzi wiele najsłynniejszych diamentów, jak Koh-i-Noor i Jehangir. Niewielkie, lecz na ogół dobrej jakości diamenty jubilerskie występują dość powszechnie w Brazylii, gdzie w stanie Bahia, w żwirach rzecznych znajdowane są też czarne, mikrokrystaliczne diamenty, stosowane w przemyśle, zwane karbonado. Ważnymi odmianami diamentów przemysłowych z Brazylii i Południowej Afryki są również diamenty ballas i bort. Niemal w każdym stanie USA znajdowane są także diamenty w aluwiach; najwiekszy północnoamerykański diament, ważący 40,23 kr, znaleziono w opuszczonej obecnie kopalni w Murfreesboro w Arkansas. W Australii diamentów bezbarwnych i fantazyjnych(różowych i różowo-brązowych) odkrytych w miejscowości Argyle (okolice Kimberley w północej części Australii Zachodniej). Najbardziej znanym producentem diamentów jest obecnie Republika Południowej Afryki, gdzie diamenty odkryto w 1866r. Złoża diamentów znane są też z Borneo, Botswany Chin, Ghany, Gwinei, Gujany, Rosji, Tanzanii, Wenezueli, Zairu i Zimbabwe.
Obróbka i naśladownictwoDiamentom nadaje się zwykle szlif brylantowy o optymalnej liczbie i proporcjach ścian, obliczonych tak, aby jak największa ilość światła, które wniknie do kamienia, została wewnątrz jego odbita i wyszła przez jego ścianę czołową. Imitacje diamentu wykonywano z wielu bezbarwnych minerałów i również ze szkła. Bardzo charakterystyczny jest "ogień" diamentu oraz jego zdolność do przewodzenia ciepła, dzięki której diament przy dotknięciu wydaje sie zimny. Syntetyczne diamenty przemysłowe produkowane sa od 1954r., ale kamienie jubilerskie zaczęto wytwarzać dopiero w 1970r. i jak dotąd stosowane są one w jubilerstwie bardzo rzadko.CZYSTOŚĆ DIAMENTUCzystość diamentu określa się wg. umownie przyjętej skali w której stopnie wyrażają tzw. klasy czystości
Według ustaleń międzynarodowych CIBJO (Confederation
Internationale de la Bijouterie, Joaillerie, Orfevrerie des Diamants,
Perls et Pierres czyli Międzynarodowe Zrzeszenie Biżuterii, Ozdób
Srebrnych, Diamentów, Pereł i Kamieni), oraz IDC -
przyjmuje się że klasyfikacji dokonuje doświadczony ekspert za pomocą
lupy aplanatycznej (nie zniekształcającej obrazu) i achromatycznej (nie
wywołuje zabarwienia obrazu) o 10-krotnym powiększeniu w warunkach
normalnego (dziennego oświetlenia), lub przy jego sztucznym zamienniku
(lampy o odpowiedniej barwie i temperaturze światła).
Wyróżnia się siedem podstawowych klas czystości: LC (loupe-clean)tzw. czystość lupowa -do tej klasy zalicza się diamenty które nie
wykazują żadnych znamion wewnętrznych (inkluzje, defekty, błędy)
|  | VVS (Very very small inclusions)do tej klasy zalicza się diamenty, które zawierają bardzo bardzo małe znamiona wewnętrzne, bardzo trudno zauważalne (podklasy VVS1 i VVS2) |  | VS (Very small inclusions)do tej klasy zalicza się diamenty które zawierają bardzo małe
znamiona wewnętrzne średnio, lub stosunkowo łatwo zauważalne (dla
doświadczonego fachowca przy powiększeniu 10x) (podklasy VS1 i VS2) |  | SI (Small inclusions) do tej klasy zalicza się diamenty o małych znamionach wewnętrznych,
bardzo łatwo zauważalnych (dla doświadczonego fachowca przy
powiększeniu 10x) (podklasy SI1 i SI2) |  | P1 (Pigue prim) diamenty o znamionach wewnętrznych trudno zauważalnych
dla nieuzbrojonego oka, w przypadku ich obserwacji od strony korony
diamentu. |  | P2 (Pigue secundum) diamenty, które zawierają duże i/lub liczne znamiona
wewnętrzne dobrze widoczne nieuzbrojonym okiem, obniżające nieznacznie
brylancje diamentu. |  | P3 (Pigue tertium) Do tej klasy zalicza sie diamenty, które zawierają duże
i/lub liczne znamiona wewnetrzne, bardzo dobrze widoczne nieuzbrojonym
okiem, obniżajace
w sposób znaczący brylancję diamentu. |  |
Praktycznie w jubilerstwie użytkowym
najczęściej stosowane są diamenty z zakresu VS do P1. Diamenty z
kategorii LC i VVS, należą do bardzo drogich i o wiele rzadziej
występujących.
RODZAJE SZLIFU
Wyróżniamy następujące rodzaje cięć diamentów: 
Szlif brylantowy
Diamenty w formie nieobrobionej są niemalże matowe, bez połysku.
Dopiero odpowiedni szlif wydobywa z nich życie, światło i blask. Szlif brylantowy wymyślono w XVIIw.
Jest on uważany za szczyt osiągnięć w dziedzinie obróbki kamieni jubilerskich.
Stosuje się go głównie w diamentach, dlatego słowa "brylant" i "diament" często uważa się za synonimy.
Pełny, klasyczny szlif brylantowy zawiera nie mniej niż 58 faset: 33 w koronie i 25 w podstawie.
|
